Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2009

Περί πολιτικής αξιοπιστίας ΣΥΡΙΖΑ,ΣΥΝ κ.λ.π.

Προεκλογικά στον ιστότοπο του ΣΥΡΙΖΑ αναδημοσιεύεται η συνέντευξη του ποιητή Νάνου Βαλαωρίτη που έδωσε στην εφημερίδα ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Στη συνέντευξη αυτή, ο Νάνος Βαλαωρίτης επιτίθεται στους Οικολόγους-Πράσινους με το ψηφοδέλτιο των οποίων υπήρξε υποψήφιος στις προηγούμενες εκλογές. Στις πρόσφατες ευρωεκλογές ο κ. Βαλαωρίτης ήταν υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ. Διαβάστε ένα απόσπασμα της συνέντευξης ακολουθώντας τον παρακάτω σύνδεσμο:


Έντονη κριτική ασκήθηκε επίσης και για τον ρόλο των Οικολόγων-Πρασίνων στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας. Δείτε τους παρακάτω συνδέσμους:




Μετά το 4,7% και τις παλινωδίες Αλαβάνου, ο Τσίπρας ξεχνάει τις κατηγόριες και χαιρετίζοντας το Συνέδριο των Τρεμοπουλοκαφετζοπουλαίων δηλώνει μεταξύ άλλων ότι: "..oι δυνάμεις της Αριστεράς και της Οικολογίας οφείλουν να αναζητήσουν και να βρουν κοινό βηματισμό..."
Στον παρακάτω σύνδεσμο απολαύστε όλη την δήλωση του Προέδρου...
Έτσι είναι, με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια μαθήματα πολιτικής "κωλοτούμπας" θα μάθεις...

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

Στη Ρώσικη εκκλησία


Εκκλησιασμός σήμερα στη Ρώσικη εκκλησία στη Φιλλελήνων. Το καλοκαιρινό φως που μπαίνει ζεστό στο ναό, το λιβάνι και οι θείες ψαλμωδίες της χορωδίας γεμίζουν την ψυχή. Ελέησον με Κύριε και δόξα τω Θεώ μαζί...

Ο παγωτατζής...


Βανίλια, φράουλα ή σοκολάτα... Ένα γλυκό κέρασμα, μια μικροχαρά τόσο μικρή τόσο μεγάλη... Το στιγμιότυπο αυτό, βγαλμένο από το παρελθόν, τραβηγμένο εντούτοις ετούτο το Σαββατοκύριακο στην παραλία της Ψάθας, μας παρακινεί να βάλουμε τα σορτσάκια μας, να πάρουμε το ποδήλατό μας και να ζητιανέψουμε χαριτωμένα ένα χωνάκι... Μετά θα παίξουμε κρυφτό ε;

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009

Της Άρνης το νερό

Ένα ελληνικό,δημοτικό και σύγχρονο, υπέροχο τραγούδι του Σταύρου Σιόλα που κέρδισε το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ τραγουδιού της Θεσσαλονίκης το 2006. Στη συνέχεια το εύστοχο άρθρο του Κώστα Γεωργουσόπουλου από ΤΑ ΝΕΑ της 8ης Νοεμβρίου 2006 δίχως άλλο σχόλιο από εμάς.

Το πνεύμα του τόνου
Ποιος αρνείται την «Άρνη»
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Και μόνο το τραγούδι που βραβεύτηκε στη Θεσσαλονίκη να υπήρχε, άξιζε τον κόπο το Φεστιβάλ που οργάνωσε η ΕΡΤ. Προσωπικά θα προτιμούσα πιο λιτά μέσα και λιγότερο γιγαντιαίες σκηνογραφίες και φωτιστικά εφέ. Πάντως είναι να απορεί κανείς με μερικές αντιρρήσεις όχι τόσο για τον θεσμό όσο για το ίδιο το τραγούδι. Δεν μπορώ να αντιληφθώ, όταν τα ίδια πρόσωπα κατακεραυνώνουν, δίκαια, την πλαστική αμερικανοειδή γκλαμουριά και ομοιογένεια της Γιουροβίζιον, να ειρωνεύονται τις δημοτικές ρίζες του τραγουδιού του ταλαντούχου Σιόλα, ηθοποιού, στιχουργού, σπουδαγμένου στη δημοτική και βυζαντινή μουσική και έξοχου τραγουδιστή. Όταν και σωστά εκθειάζονται τα σεφαραδίτικα τραγούδια που ερμηνεύει η Γιαννάτου, όταν εκστασιάζονται για την αμερικανική κάντρι (κάτι σαν τον καλαματιανό και τον τσάμικο της Αμερικής), όταν παθιάζονται με τα θρησκευτικά τραγούδια των νέγρων, όταν κατακλύζουν τις αίθουσες για τα φάντο και τα φλαμένκο κι όταν είναι της μόδας το νέι των δερβίσηδων και οι ταραντέλες του Ντάλα, αποστρέφονται ένα τραγούδι που πηγάζει από τη δημοτική μουσική και ποίηση, που έρχεται να γεφυρώσει στη νέα γενιά τη «Λήθη» του Μαβίλη και τους στίχους της Δανάης με μουσική Πλέσσα (βραβευμένο και διαδεδομένο διεθνώς) «Αν σ' αρνηθώ αγάπη μου». Γιατί χλευάζεται από μερικούς που παθαίνουν αλλεργία με ό,τι ριζιμιό, ενώ χειροκροτούν ανάλογες μετά τον Μαρκόπουλο (που πρωτοπόρησε) δημιουργίες του Θανάση Παπακωνσταντίνου και των ταλαντούχων νέων συναδέλφων του; Μήπως διότι της «Άρνης το νερό» πατρονάρεται από την κρατική τηλεόραση; Ιδού η Ρόδος και για την ιδιωτική, που μας έχει μουρλάνει στο μουσικό σκουπίδι.

Σάββατο, 6 Ιουνίου 2009

Σιδερένια...

"Συλληβρίας τον γόνον, και Αιγίνης τον Έφορον τον εσχάτοις χρόνοις φανέντα, αρετής φίλον γνήσιον, Νεκτάριον τιμήσωμεν πιστοί ως ένθεον θεράποντα Χριστού αναβλύζει γαρ ιάσεις παντοδαπάς, τοις ευλαβώς κραυγάζουσι, δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ιάματα."

Το δωμάτιο του Αγίου στο Αρεταίειο Νοσοκομείο. Περνάμε κάθε μέρα απ' έξω, πόση ευλογία απ' το πουθενά... Πόση δροσιά στην άνυδρη καθεμέρα μας...

Καλό καλοκαίρι...


Αν ήξερε πως δεν έχουμε μάτια θα 'χε χαθεί από καιρό ο ήλιος
Γ. Παπούλιας